Oude patronen doorbreken

Zin in een tekenopdracht? Ik daag je uit om dezelfde opdracht te maken die ik deze week kreeg:

Maak een lijntekening van een interieur: probeer hierin te varieren qua lijnen en iets van diepte aan te brengen.’
De eerste lessen tekentechnieken.

Afgelopen les hebben we geëxperimenteerd met het aanbrengen van diepte door te variëren in de lijnen die je tekent. Dik, dun, hard, zacht, vast, losjes; noem maar op. Iets dat dichterbij staat kun je bijvoorbeeld dikker tekenen dan iets dat verder weg staat. Ga je deze opdracht ook doen? Post dan een foto in een reactie!! Ik ben heel erg benieuwd :).

Zelf merk ik dat ik het erg lastig vind, maar wel heel erg leuk. Die 10 jaar zelfstudie is op sommige vlakken misschien handig, maar ik merk ook dat ik op andere vlakken erg vastgeroest ben in wat ik al jaren doe.
Ik ben vertrouwd geraakt met een bepaalde tekenstijl wat niet comfortabel voelt om te doorbreken.
Bij deze opdracht heb ik geprobeerd wat op de voorgrond stond dikker te tekenen. Allereerst wilde ik al overal schaduw aan gaan brengen, wat niet mocht en ten tweede moest ik mezelf dwingen om verder te gaan waar ik normaal bij alleen lijnen zou stoppen.
Erg interessant om na te denken over waarom ik zoveel moeite heb met het loslaten van dat comfort. Misschien heeft het ook iets met faalangst te maken.
Ik ben tenslotte gewend om succes te behalen met wat ik al tijden doe.

Ook besef ik me heel goed dat ik veel dingen moet gaan doorbreken om te groeien. Ergens heb ik daar ook wel weer zin in, want ik merk dat met wat ik nu doe, ik niet zo ver kom als dat ik zou willen :).
Deze week heb ik voornamelijk gespeeld met het loslaten van mijn tekenstijl. Allereerst moesten we bij anatomie een skelet gestileerd natekenen. Vormen in zijn geheel zien en dit zo waarheidsgetrouw mogelijk weergeven.
image
Nu denk je: oh, gewoon proberen te tekenen wat je ziet.
Dat denk ikzelf ook nog steeds bij elke opdracht. Maar bij twee vakken luistert dat niet nauw genoeg. Bij anatomie moet je zorgen dat alle verhoudingen kloppen, dat de tussenruimtes niet groter zijn dan in werkelijkheid. Dat de botten allemaal op de goede hoogte zitten, de goede dikte hebben en goed in het gewricht zitten. Dit is allemaal cruciaal voor ons begrip van het menselijk lichaam. Als we dan straks model gaan tekenen, zou dit ons erg moeten helpen…. we zullen zien.

Perspectief is ook zo’n vak. Misschien denk je: ohja perspectief, dat heb ik in 3 havo gehad bij tekenen en dat kan ik wel hoor!
Nou geloof me: je kunt het niet. Volgens onze docent snapt niemand van ons hoe het werkt . Het is zo vreselijk ingewikkeld dat volleerde kunstenaars makkelijk nog dagelijks in de fout gaan. Het is niet alleen een hoeveelheid kennis die je moet hebben en zorgt voor een raamwerk waarin je jouw kunstwerk kunt neerzetten. Het is ook een inzicht. Door voorwerpen heen kunnen kijken en begrijpen dat vormen doorlopen. Begrijpen dat je oog bol is en rare vervormingen weer kan geven. Dit is nog maar een intro in de 1,5 uur durende les die wij elke week krijgen. Deze week moeten we blokken tekenen met verdwijnpunten. Super simpel, denk ik ook nog steeds. Maar ik denk dat de docent vast weer allerlei geheime inzichten kan geven in hoe je het eigenlijk ontzettend fout doet.

Donderdag stond in het teken van compositie. Allereerst de les die daar volledig over gaat. Ik vond mijn uitprobeersels niet fotowaardig, dus kan ik jullie ze helaas niet laten zien.
Maar de les die ik eruit heb gehaald is dat compositie bepaald of je tekening of schilderij interessant is. Je kunt er nog zo weinig op zetten; de compositie kan dan zo briljant zijn, dat je toch blijft kijken.
Een spel van lijnen, vlakken, licht en kleur.
Dus ja, wij werden ‘de wereld’ (het tekenlokaal) in gestuurd met deze nieuwe kennis en inzichten.
‘Ga maar tekenen’.
En daar hadden we dan 10 min voor ofzo.
Ik – slowpoke die ik ben – had nog maar net wat lijnen neergezet (want shit, het perspectief moet wel kloppen!) , of we moesten al evalueren.

Iedereen legt zijn of haar tekeningen op de grond en vergelijken maar. Die is wel goed, die niet. Waarom niet, leerlingen? Die heeft al een duidelijke compositie en die niet.
Lastig, hoe zet je nou snel een goede compositie neer?
Blijkbaar door 8 van de 10 minuten te kijken.
Gewoon om je heen kijken wat er interessant is om te tekenen. En DAT teken je dan.
Niet hetgeen wat toevallig voor je ligt.
Zoek die interessante lijnen en ga precies zo zitten zodat ze vallen zoals jij wilt. Dat is het manipuleren van het beeld.
Sorry, nogmaals: geen foto’s van mijn uitprobeersels. Volgende les wel!!

En dan tekentechnieken. Dit vind ik het spannendste vak, want hier mag ik het meeste uitproberen. Je kunt met zoveel verschillende technieken een totaal ander beeld neerzetten! GEWELDIG vind ik dat :). En de docent is ook grappig.
Dus, een leerling heeft zo veel mogelijk opgezette beesten voor het raam gezet. Daar weer voor werd een buste op een tafeltje geplaatst. Een duidelijk diepteverschil, maar probeer dat maar eens duidelijk aan te geven. Perspectief alleen is ook niet alles. Je kunt zo veel meer doen om het spannender te maken!
Poging 1: geen spotlight aan. Beetje wazige foto maar image

het idee is er wel.

Tafeltje en buste springen eruit, groepje beesten in de achtergrond zijn zo wazig als dat mij lukte om met krijt en houtskool te tekenen.

Poging 2: met spotlight aan. Doe hetzelfde, maar probeer r ook een beetje op door licht uitgebrachte lijnen en de compositie te letten.
image

Poging 3 was interessant en iets waar ik erg trots op ben. Ik vond het heerlijk om te tekenen, echt super.
Kijk maar eens om je heen en kijk naar waar het licht op valt.
Er zijn veel licht nuances en als je sit in zwart wit zou moeten tekenen zou je veel verschillende grijzen moeten gebruiken om het licht zo realiatisch mogelijk weer te geven.
Maar wat als je dat niet doet? Wat als de enige opties wit of zwart zijn?
Knijp je ogen maar een beetje dicht en kijk door je oogharen. Nuances verdwijnen en je ziet meer wit en zwart dan grijs.
Dat moesten wij doen. Alles dat donker was moest in de zwart categorie en alles dat licht was moest bij wit.
Op deze manier vallen niet alleen alle vogels tegen het gordijn weg, maar ook vallen lichtvlakken op verschillende voorwerpen tegen elkaar weg. Zo krijg je een redelijk abstracte weergave die toch nog realistisch is.
Ik had heerlijk zwart siberisch krijt waar ik naar hartelust driekwart van mijn vel mee heb gevuld
image

Deze week heb ik weer veel plezier gehad!
Sorry voor de slechte foto’s. Mijn fancy camera is te groot om elke keer mee te nemen en mijn mobiel is oud en bijna dood. In november ga ik een nieuwe nemen!
Laat vooral een reactie achter, vind ik namelijk heel leuk!

Advertenties

Een gedachte over “Oude patronen doorbreken

  1. Interessant he, wat er dan gebeurt? Als je ineens iets heel anders moet doen dan wat je gewend bent… Vertrouw er op dat het goed komt 🙂 Kunst zit in je hele wezen, dat is wel duidelijk!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s